Yapay zekâya nasıl komut verilir? Örneklerle prompt yazma

“Bana bir yazı yaz” komutu ile “Yeni açılan kahve dükkânım için, mahallede yaşayanlara yönelik 80 kelimelik bir tanıtım yazısı hazırla” komutu aynı işi tarif etmez. İlkinde araç konu ve okuyucu hakkında tahmin yürütür. İkincisinde başlangıç noktası belirgindir. Prompt, yapay zekâya verdiğiniz bu görev tarifinin adıdır.

Bu rehberdeki örnekler Dekoria için hazırlanmış komut taslaklarıdır; belirli bir modelde aynı sonucu alacağınızın garantisi değildir. Metin üreten farklı araçlara uyarlayabilirsiniz.

1. Önce bitmiş sonucu tarif edin

Bir konu adı yazmak yerine elinizde ne olmasını istediğinizi söyleyin: bir e-posta, karşılaştırma tablosu, beş başlık veya adım adım plan. Sonucun kimin için hazırlandığını da ekleyin. Yeni başlayan birine yapılan açıklama ile bir uzmana verilen teknik özetin dili aynı olmaz.

Bir mahalle kahvecisinin yeni açılışını duyuran, en fazla 80 kelimelik Türkçe Instagram açıklaması yaz. Okuyucu yakında oturan yetişkinler. Dil sıcak ve sade olsun. İndirim veya ücretsiz ürün vaadi ekleme.

2. Tahmin edilmemesi gereken bilgileri verin

İşletme adı, açılış tarihi ve konum gibi bilgileri siz belirtmezseniz araç bunları tamamlamaya çalışabilir. Eksik bilgiyi doldurmasını istemiyorsanız bunu açıkça yazın. Gerçek bir duyuru hazırlarken doğrulanmamış adres veya saat yayınlamayın.

İşletme adı: [ad]. Açılış tarihi: [tarih]. Semt: [semt]. Çalışma saatleri henüz belli değil. Eksik bilgileri uydurma; gerekiyorsa köşeli parantez içinde bırak.

3. Bir örnekle tonu netleştirin

“Profesyonel” veya “samimi” herkes için farklı anlam taşır. Sevdiğiniz kısa bir cümleyi verip neyi beğendiğinizi açıklamak daha somut bir yönlendirmedir. Başkasının uzun metnini taklit ettirmek yerine kendi yazınızdan kısa bir örnek seçebilirsiniz.

Örneğin “Mahalleye yeni bir kahve kokusu geliyor” cümlesini beğeniyorsanız, kısa ve gündelik dilini korumasını isteyin. İstemediğiniz klişeleri de yazabilirsiniz: “eşsiz deneyim” ve “damaklarda şölen” gibi ifadeleri kullanma.

4. Çıktıya bir sınır koyun

Uzunluk, bölüm sayısı ve biçim belirtmek düzenleme işini azaltır. “Üç seçenek ver, her biri iki cümle olsun” gibi ölçülebilir sınırlar seçin. Çok sayıda çelişen talimat eklemek yerine, sizin için en önemli iki veya üç özelliği belirleyin.

Tek parça başlangıç şablonu

Görev: [Ne hazırlansın?]
Okuyucu: [Kimin için?]
Bilgiler: [Kullanılacak doğrulanmış bilgiler]
Biçim: [Tablo, liste, e-posta vb.]
Ton ve uzunluk: [Beklentiniz]
Sınırlar: Bilgi uydurma. Eksik bilgi sonucu değiştiriyorsa önce sor.

İlk cevap iyi değilse ne yazmalı?

“Daha iyi yap” yerine sorunu gösterin. “İlk paragrafı yarıya indir, tarih ve adresi koru, son cümlede tek bir davet olsun” gibi bir düzeltme isteyin. Her turda tek bir ana sorunu çözmek hangi değişikliğin işe yaradığını anlamanızı kolaylaştırır.

Yayınlamadan önce üç kontrol

1. Doğruluk: İsim, tarih, sayı ve verilen sözler sizin bilgilerinizle aynı mı?
2. İşe uygunluk: Metin gerçekten hedeflediğiniz okuyucuya mı sesleniyor?
3. Fazlalık: Tekrarlanan veya anlam katmayan cümleler var mı?

İyi bir komut, kontrol ihtiyacını ortadan kaldırmaz. Özellikle güncel bilgi isteyen işlerde kaynak isteyin ve kaynağı açarak inceleyin.